ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΜΑΣ ΞΕΝΑΓΕΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΚΟ ΤΗΣ

Η Kristina Williamson πήγε στα Κύθηρα το 2004 για 10 μήνες με υποτροφία Fullbright και τελικά έμεινε 1,5 χρόνο. Ίσως, όμως, δεν έφυγε ποτέ. Διότι, όπως την προειδοποιούσαν οι ντόπιοι, «όποιος έρχεται εδώ, έστω και για διακοπές, μένει για πάντα». Παρόλο που πλέον έχει επιστρέψει στη Νέα Υόρκη, τα Κύθηρα την ακολουθούν, αναφέρει ανάρτηση στην πρωτότυπη και πάντα καλοδεχούμενη για τις ειδήσεις της,  ιστοσελίδα goodnews.gr

Έχει εκδώσει βιβλίο με τις φωτογραφίες της από τα Κύθηρα (σήμερα 5/3, 7:00μμ, το παρουσιάζει στο Βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου) και έχει κρατήσει επαφή με πολλούς από τους ντόπιους. «Μερικές φορές αισθάνομαι περισσότερο σπίτι μου την Ελλάδα παρά τη Νέα Υόρκη γιατί εδώ μπορώ να ρίξω τους ρυθμούς μου αρκετά ώστε να απορροφήσω πλήρως τον περίγυρό μου», δηλώνει και μας ξεναγεί στα Κύθηρα μέσα από το φακό της.

Απόσπασμα συνέντευξης:

– Γιατί στα Κύθηρα;

Με ενδιέφερε η ιστορία της μαζικής μεταπολεμικής μετανάστευσης των κατοίκων σε αναζήτηση καλύτερων ευκαιριών στο εξωτερικό. Συγκεκριμένα, με ενδιέφεραν οι άνθρωποι που επέλεξαν να μείνουν στο νησί και αυτοί που το επέλεγαν τώρα ως έναν τόπο ελπίδας για καλύτερες ευκαιρίες. Ήθελα να απαθανατίσω την καθημερινή ζωή των ανθρώπων που ζουν στο νησί: τα στοιχεία που παρέμειναν παραδοσιακά στη ζωή τους και το πώς αναπόφευκτα άλλαζε η ζωή τους και προσαρμοζόταν στον εκμοντερνισμό και την παγκοσμιοποίηση.

– Πώς σε ενέπνευσε φωτογραφικά το νησί όσο ήσουν εκεί; Δεν είναι πολύ πιο συναρπαστική η ζωή για έναν φωτογράφο σε μια μεγάλη πόλη όπως η Νέα Υόρκη;

Μετακόμισα στη Νέα Υόρκη στα 18 μου για να πάω στο κολέγιο, αλλά η δουλειά και η αισθητική μου έχουν επηρεαστεί βαθιά από το γεγονός ότι μεγάλωσα στην επαρχία της Πενσυλβάνια. Για να πω την αλήθεια, σχεδόν ποτέ δεν τραβάω φωτογραφίες στη Νέα Υόρκη. Όσο σπούδαζα, έκαναν τακτικά ταξίδια στην πόλη μου για να φωτογραφίσω και πέρασα πολλά χρόνια φωτογραφίζοντας τη ζωή της οικογένειάς μου. Όταν έφτασα στα Κύθηρα, είχα μια βαθιά αίσθηση οικειότητας. Αισθανόμουν όπως στο μέρος που μεγάλωσα. Τα κοινωνικά μοτίβα ήταν παρόμοια, και αναγνώρισα ακόμα και κάποιους τύπους που έμοιαζαν με τους ανθρώπους στην πόλη όπου γεννήθηκα. Είναι παράξενο γιατί ως παιδί το μόνο που έκανα ήταν να ονειρεύομαι ότι θα μεγάλωνα και έφευγα απ’ την πόλη μου για να πάω σε μια αληθινή μεγαλούπολη. Και τώρα, αφού μετακόμισα στη μεγαλύτερη απ’ όλες τις μεγαλουπόλεις, συνειδητοποιώ ότι οι δεξιότητες επιβίωσης που έμαθα παιδί στην Πενσυλβάνια ήταν ακριβώς αυτές που θα μου χρειάζονταν για να κάνω την καλλιτεχνική μου έρευνα ως ενήλικας στα Κύθηρα.

 

Διαβάστε αναλυτικά τη συνέντευξη πληκτρολογώντας https://www.facebook.com/GoodNewsGR/posts/790250057689133

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s